مامت و خلافت علی(ع) عصای هدایت

امامت و خلافت علی(ع) عصای هدایتعلی بزرگ در 18 ذی حجه 10 هجری به امامت ظاهری و در 18 ذی حجه سال 35 هجری به خلافت رسید. بنابراین روز عدیر روز جشن امامت و خلافت این بزرگمرد است. امامت/غدیر و ولایت و خلافت علی(ع) راهی برای همزیستی مسالمت آمیز با همه مسلمانان بلکه همه انسان هاست نه وسیله ای برای ایجاد نزاع و دعوا میان آدمیان. درواقع این عید عصایی برای ما کوران است تا بتوانیم از طریق آن راه را بیابیم و به چاه نیفتیم. ایجاد نزاع ها ی وحشتناک به بهانه این امامت و ولایت و خلافت هرگز مجاز نیست و هیچ مجوزی هم از سوی اولیای دین داده نشده است. به تعبیر مولوی اگر روزی این عصا را به جای رساندن آدمیان به مقصد بر سر یکدیگر بکوبیم باید این عصا را بشکنیم و بی عصا بمانیم و از جای خود تکان نخوریم که در طول تاریخ نزاع میان شیعه و سنی هیچ سودی برای شیعیان و سنی ها نداشته است: پای نابینا عصا باشد عصا تا نیفتد سر نگون او بر حصا با عصا کوران اگر ره دیدهاند در پناه خلق روشن دیدهاندگرنه بینایان بدندی و شهان جمله کوران مردهاندی در جهاننی ز کوران کشت آید نه درود نه عمارت نه تجارتها و سودچون عصا شد آلت جنگ و نفیر آن عصا را خرد بشکن ای ضریراو عصاتان داد تا پیش آمدید آن عصا از خشم هم بر وی زدید (مثنوی، دفتر اول)غدیر و امامت و ولایت و خلافت علی(ع) همه عصاهای هدایت ما هستند و اگر آن را از هدایتگری ساقط کنیم به هیچ دردی نمی خورند؛ زیرا اینها ادامه هدایتگری پیامبر اعظمxad اند. وقتی این هدایتگری رخ دهد شیعه و سنی راه معنویت را در پیش می گیرد و به همدیگر بلکه همه انسان ها درود و سلام نثار می کنند و حتا در این جشن نه تنها مسلمانان یلکه سایر آدمیان را هم دعوت می کنند. در این صورت است که این عصا کار خود را